« మునుపటి

Bhagavad Gita: అధ్యాయం 9, శ్లోకం 21

తదుపరి »

தே¹ த¹ம் பு⁴க்¹த்¹வா ஸ்வர்க³லோக²ம் விஶாலம் க்ஷீணே பு²ண்யே மர்த்²யலோக¹ம் விஶன்தி² |

ஏவம் த்¹ரயீத⁴ர்மமனுப்¹ரப¹ன்னா க³தா¹க³த¹ம் கா¹மகா¹மா லப⁴ன்தே¹ ||21||

தே——அவர்கள்; தம்——அந்த; புக்த்வா——அனுபவித்த பின்; ஸ்வர்க—லோகம்——சொர்க்கம்; விஶாலம்——பரந்த; க்ஷீணே——தீரும் பொழுது; புண்யே——சேகரித்த புண்ணியங்கள்; மர்த்ய—லோகம்—பூலோகத்திற்கு; விஶந்தி——திரும்புகின்றனர்; ஏவம்——இவ்வாறு; த்ரயீ தர்மம்—--மூன்று வேதங்களின் சடங்குகள் பரிந்துரைக்கப்பட்ட பகுதி; அநுப்ரபன்னாஹா—--பின்பற்றுபவர்கள்; கத—ஆகதம்—--மீண்டும் மீண்டும் வருவதும் போவதும்; காம—காமாஹா—--இன்பத்தின் பொருள்களை விரும்பி; லபந்தே--—அடைகின்றனர்

అనువాదం

BG 9.21: அவர்கள் தேவலோக இன்பங்களை அனுபவித்து, அவர்களின் தகுதிகள் தீர்ந்து, பூமிக்கு திரும்புகிறார்கள். இவ்வாறு, வேத சம்பிரதாயங்களைப் பின்பற்றுபவர்கள், இன்பப் பொருட்களை விரும்பி, மீண்டும் மீண்டும் இவ்வுலகிற்கு வந்து செல்கின்றனர்.

వ్యాఖ్యానం

தேவலோக இன்பங்கள் தற்காலிகமானவை என்று ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் இந்த வசனத்தில் விளக்குகிறார். அங்கு பதவி உயர்வு பெற்றவர்கள் தேவலோக இன்பங்களை முழுமையாக அனுபவித்து, அவர்களின் தகுதிகள் தீர்ந்த பிறகு, அவர்கள் பூமிக்கு திருப்பி அனுப்பப்படுகிறார்கள். எனவே, தேவலோக உறைவிடங்களில் பதவியை அடைவது கூட ஆன்மாவின் நித்திய தேடலை நிறைவேற்றாது. முடிவில்லாத கடந்த கால வாழ்வில் நாம் அனைவரும் பலமுறை அங்கு இருந்திருக்கிறோம், இன்னும் எல்லையற்ற பேரின்பத்திற்கான ஆன்மாவின் பசி தீரவில்லை. அனைத்து வேத ஶாஸ்திரங்களும் இந்த நம்பிக்கையை ஆதரிக்கின்றன:

தா¹வத்¹ ப்¹ரமோத³தே¹ ஸ்வர்கே³ யாவத்¹ பு¹ண்யம் ஸமாப்¹யதே¹

க்ஷீண பு¹ண்யாஹா ப¹த¹த்¹யர்வாக³னிச்¹ச2ன் கா¹ல-ச¹லித¹ஹ

(பா⁴க³வத¹ம் 11.10.26)

தேவலோக உறைவிடங்களில் வசிப்பவர்கள் தகுதிகள் தீரும்வரை வரை மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள். பின்னர் அவர்கள் மனமின்றி காலப்போக்கில் மீண்டும் தாழ்ந்த இருப்பிடங்களுக்கு. தள்ளப்படுகின்றனர்.

ஸ்வர்க³ஹு ஸ்வல்ப¹ அந்த¹ துஹ்க²தா³யீ (ராமாயணம்)

'சொர்க்கத்தை அடைவது தற்காலிகமானது மற்றும் துன்பங்கள் தொடர்ந்து வருகின்றன.'

ஒரு கால்பந்து மைதானத்தைச் சுற்றி உதைக்கப்படுவதைப் போல, கடவுளை மறந்த ஆன்மாவை மாயா உதைக்கிறது. சில சமயங்களில் அது தாழ்வான இடங்களுக்கும், சில சமயம் உயரமான இடங்களுக்கும் செல்கிறது. தாழ்வான மற்றும் உயர்ந்த வசிப்பிடங்களில் அது பெரும் பல வடிவங்களில், மனித உருவம் மட்டுமே கடவுளை உணரும் வாய்ப்பை வழங்குகிறது. எனவே, தேவலோக தெய்வங்கள் கூட மனிதனாகப் பிறக்க வேண்டும் என்று பிரார்த்தனை செய்கிறார்கள், அதனால் அவர்கள் கடவுளை உணர பாடுபடுவார்கள் என்று வேதங்கள் கூறுகின்றன.

து²ர்லப⁴ம் மானுஷம் ஜன்ம ப்¹ரார்த்²த²யதே¹ த்¹ரித³ஶைரபி¹ (நாரத³ பு¹ராணம்)

‘மனித வடிவம் மிகவும் அரிதானது. தேவலோகக் தெய்வங்கள் கூட அதை அடைய வேண்டிக் கொள்கிறார்கள்.’ என்று ராமர் அயோத்தியில் வசிப்பவர்களுக்கு அறிவுறுத்தினார்:

ப³டே⁴ பா⁴க மாநுஷ த¹னு பா¹வா,

ஸுர து³ர்லப⁴ ஸப³ க்³ரந்த¹னஹி கா³வா

(ராமாயணம்)

'ஓ அயோத்தியாவின் மக்களே, நீங்கள் அனைவரும் மனிதப் பிறவியைப் பெற்றதற்கு மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலிகள், இது மிகவும் அரிதானது மற்றும் சொர்க்கவாசிகளால் கூட விரும்பப்படுகிறது.' விண்ணுலகினர் ஒரு மனிதப் பிறவிக்காக ஏங்கும்பொழுது, மனிதர்களாகிய நாம் ஏன் தேவலோக இருப்பிடங்களை அடைவதற்கான பதவி உயர்வு பெற வேண்டும்? மாறாக, பரமாத்மாவிடம் பக்தியுடன் ஈடுபடுவதன் மூலம் கடவுளை உணர்தலைக் குறிக்கோளாகக் கொள்ள வேண்டும்.

« Prev verse

Next verse »